Terapia opiera się na diagnostyce i strategii strukturalnej ciała niemowlęcia oraz technikach wpływania na te struktury m. in.: uniesionymi obojczykami i żebrami, typowymi wadami stóp, miednicy, twarzoczaszki oraz wadami zgryzu i innymi zaburzeniami rozwojowymi, które mogą wystąpić u najmłodszych pacjentów.