Terapia Integracji Sensorycznej (SI) to terapeutyczna metoda stosowana w przypadku osób z trudnościami w przetwarzaniu sensorycznym. Terapia Integracji Sensorycznej ma na celu poprawę zdolności organizmu do przetwarzania, interpretacji i reakcji na bodźce z otoczenia.

Sensoryczne przetwarzanie informacji: Terapia koncentruje się na poprawie zdolności organizmu do efektywnego przetwarzania informacji sensorycznych pochodzących z różnych zmysłów, takich jak wzrok, słuch, dotyk, równowaga, propriocepcja (czucie głębokie) i kinestezja (czucie ruchu).

Indywidualna odpowiedź na bodźce: SI zakłada, że każdy organizm reaguje na bodźce sensoryczne w sposób indywidualny. Osoby z trudnościami w przetwarzaniu sensorycznym mogą reagować nadmiernie, niewystarczająco lub nieprzewidywalnie na pewne bodźce.

Dysfunkcje w przetwarzaniu sensorycznym: W przypadku trudności w przetwarzaniu sensorycznym, organizm może mieć problemy z utrzymaniem odpowiedniej równowagi, koordynacją ruchową, kontrolą postawy czy również z regulacją napięcia mięśniowego.

Optymalizacja funkcji i aktywności: Celem terapii jest optymalizacja funkcji i aktywności poprzez dostarczanie terapeutycznych doświadczeń sensorycznych, które pomagają zintegrować i usystematyzować otrzymywane bodźce.

Terapia Integracji Sensorycznej jest często stosowana u dzieci z różnymi trudnościami rozwojowymi, takimi jak zaburzenia ze spektrum autyzmu, zespół nadpobudliwości psychoruchowej, trudności w nauce, czy też zaburzenia koordynacji ruchowej. Może być również pomocna dla dorosłych, którzy doświadczają trudności w przetwarzaniu sensorycznym.