Koncepcja została stworzona z zamierzeniem jej wykorzystania u pacjentów z mózgowym porażeniem dziecięcym przez dr Hermana Kabata, Margaret Knott oraz Doroty Voss.
Koncepcja PNF wykorzystuje działanie receptorów pozwalających znacznie przyspieszyć reakcję zwrotną pochodzącą z układu nerwowego.
Podstawowe założenia koncepcji PNF to:
- ćwiczenia bez bólu,
- pozytywne nastawienie – usprawnianie rozpoczynamy od aktywności, którą pacjent jest w stanie wykonać,
- motywacja pacjenta do terapii. Wskazania do zastosowania PNF
- mózgowe porażenie dziecięce, • porażenie nerwu twarzowego,
- dysfunkcje i zaburzenia połykania oraz żucia w logopedii – dysfagia,
- stymulacja oddychania, • wady postawy ciała, skoliozy,
- choroby nerwowo–mięśniowe, np. SMA,
- usprawnianie po urazach, kontuzjach,
- zespoły bólowe,
- choroby o podłożu zwyrodnieniowym,
- rehabilitacja pacjentów po udarach mózgu.
Wskazania do metody PNF po urazach układu ruchu, w zaburzeniach w obrębie układu kostno–mięśniowego, neurologicznych, po udarze mózgu. To kompleksowa terapia, która charakteryzuje się holistycznym podejściem do pacjenta i zgodnie z założeniami, ma być prowadzona bezboleśnie.